Over de zin en onzin van #AskForAngela

In Liefde en relaties
Scrollen

De nieuwe campagne ‘Ask For Angela’ wil slachtoffers van seksuele intimidatie tijdens het uitgaan uit benarde situaties halen. Twee jonge vrouwen, die beiden ervaring hebben met ongewenste intimiteiten, geven hun mening over de actie.

Ask For Angela

Ongeveer de helft van de vrouwen en tien procent van de mannen krijgen tijdens het stappen te maken met ongewenste intimiteiten. Een tik op de billen, een ongewenste zoen, een scheldpartij na het weigeren van (lichamelijk) contact of iemand die je de hele tijd achtervolgt. Het zijn voorbeelden van situaties die veel te vaak voorkomen in de horeca, op de werkvloer of gewoon op straat. Het zijn situaties waarin slachtoffers zich machteloos kunnen voelen. Maar er is goed nieuws: hulp is onderweg.

BNNVARA lanceerde enkele dagen geleden de campagne ‘Ask for Angela’, die overgewaaid is uit Engeland. De actie werd eind 2016 opgestart in Lincolnshire en is vernoemd naar Angela Crompton, die werd misbruikt en vermoord door haar man. Sindsdien kreeg de actie wereldwijd aandacht, maar ging aan Nederland voorbij. Tot nu.

Met deze actie, die op social media bekend staat onder de hashtag #AskForAngela, wordt er laagdrempelig hulp geboden aan mensen die in de kroeg, op een festival of tijdens een evenement te maken krijgen met een vorm van seksuele intimidatie. Ook tijdens een date die mis dreigt te gaan, of in elke andere situatie waarin je je onveilig voelt kan Ask For Angela worden ingezet.

Ask For Angela broodnodig: ‘Het gebeurt aan één stuk door’

En dat is hard nodig ook, gezien de cijfers. Al lijken die gevoelsmatig nog laag uit te vallen voor de 25-jarige Isaura. ‘Van wat ik heb meegemaakt, gezien en heb gehoord van vrienden gebeurt het aan één stuk door. Ik denk alleen doordat grensoverschrijdend gedrag tijdens uitgaan als normaal wordt gezien het percentage lager blijft.’

Isaura is één van de vrouwen die te maken krijgt met ongewenste intimiteit, zoals bijvoorbeeld die keer toen ze als 18-jarige werd lastiggevallen door een jongen. ‘Hij bleef van achteren tegen mij aan dansen en ondanks een paar keer te hebben verzocht weg te gaan, bleef hij doorgaan. Ik duwde hem weg en kreeg er een stomp in mijn gezicht voor terug. Gelukkig zagen meerdere mensen het gebeuren en sprongen zij er tussen.’

 ‘Wel heb ik het idee dat het bij jongere meiden meer gebeurt’, meent Isaura. ‘Op mijn zestiende werd ik elke keer wel een paar keer aangeraakt, maar omdat ik nog erg onzeker was durfde ik er niets van te zeggen. Doordat ik mondiger ben geworden en ik nu tussen de twintigers en de dertigers sta, is het wel een stuk minder.’

Lees ook: 3 jongeren vertellen over studiestress

Jonge vrouwen

Klopt het dat vooral jonge vrouwen slachtoffer zijn van ‘de hand hier en daar’? Onderbouwen met cijfers is lastig, maar het verhaal van de 17-jarige Noa is tekenend. ‘Als ik op stap ben zijn er altijd een paar mensen die aan iedereen zitten. Altijd roepen ze iets op straat, proberen ze je aandacht te trekken of aan je te zitten.’

‘Ik probeer het vooral te negeren. Ik vind het al lastig om ‘nee’ te zeggen, dus is het moeilijk als ze dit negeren. Op de momenten dat ik naar de wc loop of sta te wachten op iemand gebeurt het het meest. Dan kun je eigenlijk altijd wel een hand op je kont verwachten.’

‘Ooit werd ik benaderd door twee mannen’, vervolgt Noa. ‘Ze gaven me complimentjes en vroegen naar mijn oogschaduw. Toen ik mijn ogen dichtdeed om het te laten zien, werd ik vol op mijn mond gezoend door één van hen. Ik duwde hem weg, maar ze lachten me alleen maar uit. Ik rende weg toen ze zich omdraaiden om een biertje voor me te halen, toen ik toch maar ‘ja’ zei na hun aandringen.’

Ask for Angela

Ask For Angela goed initiatief, maar lang niet altijd bruikbaar

Mocht je ooit te maken krijgen met dit grensoverschrijdende gedrag, kan Ask For Angela uitkomst bieden. Het werkt heel simpel. Ga naar de bar en vraag of “Angela” aan het werk of aanwezig is. Dankzij dit codewoord weet het personeel genoeg en kun je door hen onopvallend uit de situatie gered worden. Horecagelegenheden kunnen door middel van stickers of posters, aan te schaffen bij BNNVARA, te kennen geven dat ze meedoen aan de campagne.

Toch zet Isaura vraagtekens bij de campagne. ‘Ik vind het een goed initiatief, maar ik ben bang dat het te veel geromantiseerd wordt. Er zijn zeker situaties waar dit van toepassing kan zijn, maar ik denk dat dit maar een klein percentage omvat. Als iemand ongewild tegen je aan komt dansen, of je aanraakt, helpt een verandering van locatie vaak al voldoende. Ik zie het dan ook alleen maar echt werken als je oprecht bang bent voor iemand en diegene je blijft volgen. Ik denk dat er eerder aandacht mag komen over wat je zélf in zo’n situatie kunt doen.’

Als tips geven Noa en Isaura onder meer de bescherming van een vriendengroep opzoeken, een vlucht naar de wc of de smoes dat je op een ander geslacht dan die van de dader valt. ‘Alleen als je echt geen andere oplossing weet, is het een goede oplossing. Wel denk ik dat het een uitkomst kan zijn voor de wat meer onzekere jongeren die niet direct iemand durven te confronteren’, stelt Isaura. Ook vraagt Isaura zich af of de campagne nog zo succesvol zal zijn als het bekender wordt of zelfs ingeburgerd raakt. ‘Uiteindelijk weten de daders ook van ‘Angela’ af. Als je het dan alleen kunt zeggen als ze het niet horen, kun je dan niet beter meteen aangeven waar je hulp bij wilt?’

‘Fijn gevoel dat personeel dankzij Ask For Angela weet dat er iets gaande is’

Al met al lijkt Ask For Angela meer geschikt voor bijvoorbeeld een escalerende date in een rustiger café dan een aanraking in een ramvolle dansclub. Desondanks wordt de actie positief ontvangen op social media, en ook door Noa. ‘Het is een slim project dat zeker bekender mag worden. Ik vind het vooral een fijn gevoel dat personeel wéét dat er iets gaande is en dat ze je in de gaten kunnen houden voor het geval er iets ergers gebeurt.’

Ask For Angela is een campagne die vooral gericht is op het uitgaansleven, maar seksuele intimidatie komt helaas altijd en overal voor. Het zou dan ook goed zijn als de campagne ook overwaait op het dagelijks leven. Dat Angela’s ook OV-medewerkers of winkelpersoneel zijn. En dat Angela ook gewoon een vreemde op straat is. Laten we vooral goed op elkaar passen.

Volg COMMEN. op Facebook, Twitter en Instagram voor meer verhalen over mentale gezondheid


Over de schrijver

Mijn naam is Marijn, ben 22 jaar en kom uit Zeeland. Ik ben journalist en schrijf over verschillende onderwerpen zoals bijvoorbeeld depressie en angststoornissen. Mail naar marijn@commen.nl voor tips, ideeën en advies en help het taboe te doorbreken!

Geef je mening: praat mee