Foto: door Emma Poot

Boekrecensie: Meer dan ik denk – Emma Poot

De omslag

In Meer dan ik denk beschrijft Emma haar hobbelige leven vanaf twaalfjarige leeftijd. Ze heeft altijd wel het gevoel gehad dat er iets met haar aan de hand was, maar wat? Emma heeft vele mentale worstelingen gekend die haar leven niet makkelijk hebben gemaakt. Dit heeft haar gevormd tot wie zij nu is. Als jong meisje was zij al op zoek naar copingmechanismen om met het leven te kunnen omgaan omdat zij niet goed kon meekomen in het reguliere leven. Je zou kunnen zeggen dat Emma verdwaald was in dit leven, op zoek naar haarzelf en verbinding met andere mensen. In dit boek beschrijft zij haar leven en de weg naar haar autisme-diagnose.

Over de auteur

Emma Poot is auteur van twee boeken. Op haar eigen website beschrijft ze haar doel en missie als volgt:  ‘Mijn doel en missie is om mentale gezondheid veel meer bespreekbaar te maken, zodat het taboe dat erop heerst steeds een beetje minder wordt.’ 

Een manier om dit te bereiken is schrijven. In haar eerste boek, “Storm in mijn gedachten”, schrijft Emma over haar leven met smetvrees. Met haar tweede boek ‘Meer dan ik denk’, vertelt ze over haar leven waarin ze pas op late leeftijd de diagnose autisme kreeg. 

Autisme was lange tijd onzichtbaar bij Emma, ondanks dat ze jaren therapie en hulp heeft gehad. Pas na lang worstelen kwam ze uiteindelijk rond haar 33e erachter dat ze ASS heeft. 

De recensie

Ik was erg benieuwd hoe Emma haar leven heeft ervaren met een late diagnose ASS. Omdat het boek dus voornamelijk over het leven van Emma gaat, is het hoofdzakelijk geen informatief boek over autisme. Tijdens het lezen wordt je gedurende het boek meegenomen in de gedachtegang van Emma, waardoor het voelt alsof ze je ter plekke haar verhaal vertelt. Deze schrijfstijl maakt het persoonlijk, maar de keerzijde hiervan is dat soms de structuur wat minder sterk uit de verf komt. 

Wat mij aanspreekt is dat Emma zo open is in het boek. Zelf vertelt ze dat ze hiermee het praten over mentale gezondheid wil normaliseren en zo evenveel begrip voor de niet zichtbare mentale problemen creëren als voor de lichamelijke problemen. Door de openhartigheid van Emma slaagt het boek hier goed in!

Relaties met jongens en het vinden van een vriend spelen ook een grote rol in het boek. Emma vervalt bij het daten vaak in patronen en vertelt dat ze door haar mind set de verkeerde jongens aantrekt. Dit deel sprak mij persoonlijk wat minder aan. 

Op de diagnose gaat Emma in de latere hoofdstukken nog wel even kort in. Ze bespreekt hoe autisme zich bij haar uit en laat legt diverse aspecten van haar leven langs de lat van de diagnose. Deze afsluiter van het boek vind ik sterk, omdat Emma goed kan vertellen waarom haar diagnose zo belangrijk voor haar is geweest. 

Meer dan ik denk: kwetsbaar, eerlijk en herkenbaar

In het boek wordt open vertelt over onder andere Emma’s jeugd en over de mentale problemen waar ze mee moest dealen. Denk aan depressie, dwang en zichzelf snijden. Na een zeer slechte ervaring in het dating-leven ontwikkelt Emma ook nog eens smetvrees, waarna dwang en smetvrees haar leven steeds meer beginnen over te nemen.

Ondanks alle hulp en therapie die ze kreeg duurde het lang voordat er aan ASS werd gedacht. Intussen had Emma altijd het gevoel dat er meer aan de hand moest zijn. 

En dit bleek dus autisme te zijn. Soms zeggen mensen dat je geen label op jezelf moet plakken. Dat diagnoses slecht zijn, of niet helpend. Maar als je het boek van Emma leest, dan begrijp je beter waarom een diagnose soms echt belangrijk kan zijn. Voor Emma lijkt de grootste winst  te zitten in het zichzelf beter leren kennen en de acceptatie van haar eigenschappen en de diagnose. 

Zo schrijft ze: ‘Het voelde misschien gek, maar voor het eerst in mijn leven voelde ik me echt vrij en een soort ‘toestemming’ om het leven te leiden dat ik graag wil, zonder daarbij rekening te hoeven houden met verwachtingen van anderen. Het voelde en voelt heel erg goed…’. 

Want alle struggles die Emma heeft moeten doorlopen, bleken toch ergens vandaan te komen. En zo was er dus uiteindelijk toch inderdaad iets meer aan de hand dan Emma dacht. Het boek is dan ook een aanrader voor iedereen die opzoek is naar een persoonlijk verhaal, herkenning en meer informatie over wat het kan zijn om met autisme te leven. 

Lees ook: Boekrecensie: Dagboek van mijn depressie – Tember van der Steen

Conclusie

Het boek leest makkelijk weg. Ik denk dat het voor veel mensen die worstelen met dezelfde problematiek als Emma een heerlijk boek is om te lezen. Het boek kan mensen helpen zichzelf misschien beter te begrijpen en steun te vinden. Verhalen van anderen kunnen helpen, ook omdat je dan weer even weet dat je niet de enige bent. 

Rating

7,5 van 10

Meer dan ik denk kopen?

Meer dan ik denk is nu te koop! Doe je dit via onderstaande link, dan steun je COMMEN. in de strijd tegen taboes op mentale gezondheid! Zie je onderstaande link niet? Klik dan hier!

Geschreven door
Annemarije Boersma

Praat mee over dit artikel