Concentreren kun je leren?

In ADHD en ADD
Scrollen

“Zelfs in ruimtes waar stilte verplicht is, zijn altijd geluiden. Je buurman die de toetsen van zijn toetsenbord haast door z’n laptop heen duwt, een heimelijke drummer die de tafel als high-hat gebruikt of een slachtoffer van de jaarlijkse griepepidemie die geen zakdoekjes mee heeft en ontelbare keren z’n neus ophaalt. Ik word daar zelf helemaal gek van.” Gebruik deze tips om je concentratie te verhogen.

Concentreren kun je leren? Zo pak ik het aan als ADHD’er

Af en toe ben ik heel jaloers op mijn vriend die zich over het algemeen heel goed kan concentreren en focussen op wat ‘ie aan het doen is. Ik ben daar een heel stuk minder goed in, en ik gok dat ik niet de enige ben.

Hoewel ik de concentratieboog van een goudvis heb, ben ik er langzaamaan ietsjes beter in geworden. Hieronder heb ik een aantal dingen op een rij gezet die mij erg helpen. Misschien zit er iets tussen waar jij zelf ook iets mee kunt. Mocht je zelf nog een gouden tip hebben, laat het me weten!

Lees ook: Interview: Hoe is het om een relatie te hebben met een ADHD’er?

Koptelefoon

Hoewel het tijdens mijn bachelor (en ook nu ik mijn master doe) niet gebruikelijk was om tentamens te maken – ik schrijf voornamelijk veel papers – heb ik er in het eerste en tweede jaar toch een aantal gemaakt. Tijdens deze toetsen zette ik af en toe een koptelefoon op, zonder die aan te sluiten. Als ik liet zien dat ik er verder niks mee deed, mocht ik ‘m vaak ophouden en het dempte de omgevingsgeluiden enigszins.

Strategische plek

Tentamens worden vaak gemaakt in enorme zalen met heel veel studenten tegelijk. Als ik dit van tevoren al weet, probeer ik een strategische plek te bemachtigen in de balzaal vol minuscule stoelen en tafels. Voor mij is dat ergens vooraan.

Door vooraan te zitten, zie je veel minder andere studenten die zouden kunnen zorgen voor afleiding. Toch ga ik meestal niet helemaal op de voorste rij zitten, want dan heb je drie ijsberende surveillanten die voor je neus heen en weer lopen, net iets te veel met blaadjes in de weer zijn of elke tien minuten oogcontact met je maken.

Pauze

Als een tentamen maar een uur of anderhalf uur duurt, kan ik over het algemeen alles in een keer afmaken (dat wil zeggen dat ik dan meestal binnen een uur klaar ben). Maar als ik weet dat ik langer dan twee uur bezig ga zijn, dan las ik halverwege ergens een korte pauze in.

Die pauze bestaat uit een toegestaan wegdroom-minuutje of het observeren van de ruimte en mensen om mij heen. Daarna ga ik met frisse tegenzin weer verder en hoop ik me weer beter te kunnen concentreren. Door deze pauze in te lassen vóór ik daadwerkelijk mijn concentratie verlies, word ik minder snel moe en is het makkelijker om na de pauze weer verder te gaan met het tentamen.

Ook interessant: Interview: ADHD’ers onder elkaar

Spotify afspeellijsten met tenenkrommende titels als ‘Chill vibe’ of ‘Brain food’

Muziek. Het lijkt een afleidende factor, maar voor mij is het dat zeker niet. Ik spendeer en groot aantal uren per week in een universiteitsbibliotheek en dan het liefst in een stilteruimte. Maar zelfs in ruimtes waar stilte verplicht is, zijn altijd geluiden. Je buurman die de toetsen van zijn toetsenbord haast door z’n laptop heen duwt, een heimelijke drummer die de tafel als high-hat gebruikt of een slachtoffer van de jaarlijkse griepepidemie die geen zakdoekjes mee heeft en ontelbare keren z’n neus ophaalt. Ik word daar zelf helemaal gek van.

Als ik een muziekje aanzet, dan weet ik dat die geluiden op een constante manier aanwezig zijn. Hierdoor kan ik na een minuut of tien de muziek naar de achtergrond duwen en wordt het concentreren op wat ik moet doen makkelijker. Wel is het verstandig om voor iets te kiezen wat ik al ken of wat instrumentaal is, want nieuwe muziek wil ik vaak met volle aandacht beluisteren.

Geen poespas

Hoewel ik een mooi ingerichte ruimte met veel ramen die goed uitzicht bieden op de stad of op het herfstige weer dat ik later die dag moet trotseren mooi vindt, ga ik meestal in een ruimte zitten met een tandartspraktijk of stoffig archief-vibe.

Er is dan werkelijk niks interessants te bekijken waardoor ik afgeleid raak en het verlangen naar frisse buitenlucht wordt niet versterkt door wat zich achter het glas van ramen bevindt. Daarentegen kan ik me voorstellen dat als je inspiratie nodig hebt voor een opdracht, zo’n ruimte wellicht niet heel geestverruimend werkt.

Negen tot vijf werkweek

Als laatste helpt het mij om mijn week als een ‘werkweek’ te structureren. Van maandag tot en met vrijdag ben ik in principe van 9-5 in de UB aan het studeren. Natuurlijk heb ik ook weleens andere dingen te doen overdag, maar zelfs als ik in een week maar twee volle dagen in de bieb kan zitten, merk ik dat ik veel meer gedaan krijg dan wanneer ik thuis zit. Als ik dan 8 uur in de bieb gezeten heb, ben ik de avonden in principe vrij. Nu merk ik tijdens mijn master dat ik dat vaak niet haal en ook ’s avonds aan school moet, maar het heeft heel wat jaartjes goed voor mij gewerkt.

Volg Commen op Facebook en Instagram voor meer verhalen die ertoe doen

 

Over de schrijver

Studeert literatuurwetenschap, woont in Utrecht en heeft ADHD.

Geef je mening: praat mee